rüzgar

hayat bir süredir beni bir yerlere çekmeye çalışıyor.
zaman zaman yapmam gerkeken şeyleri bir şekilde hatırlarıyor bana garip bir şekilde...
ama ben inatla yapmıyorum sanki...
akıntıya karşı ters yüzüyorum...
rüzgarı karşıma alıp ona doğru yürüyorum...
bana gönderdiği ip uçlarını neden değerlendirmiyorum bilemiyorum.
çok bezginim...
çok tembelim....(ama sadece bu konuda)
canım yapmak istemiyor ondan olabilir mi?
offfff offfffffff
p.s: bu aralar canım hiç işe gelmek istemiyorum. arada şöyle işle ilgili mola hakkımız olsa

denge

bu dengemidir, dengesizlik mi?
bakıyorum, susuyorum, gözlüyorum, anlıyorum
üzülüyorum,sinirleniyorum.
bir varmış, bir yokmuş.
insanlar bir iyilik yapmış unutmamış, yaptığı iyiliği anlatmış...
söylemiş. oda yetmemiş iyilik yaptığı kişinin gözüne sokmuş...
insanlar bir kötülük yapmış, önce biraz utanmış,
sonra aman demiş, sonra ne olacak demiş, sonra onuda yapmaya alışmış...
insanlar kazık yemiş...
sinirlenmiş, kızmış, söylenmiş, içini kemirmiş..
unuttum sanmış, unutmamış, kemirmeye devam etmiş...
sonra bir gün bir puntuna getirmiş...
kusmuş içindekileri...
çelme takıp, rahatlamış... bakmışki cebindekileri boşaltınca rahatlamış...
insanlar bir bakmış...
bir cebinde yaptığı iyilikler, her yaptığı iyiliği cebinde biriktirmiş...
diğer cebinde ise yediği kazıklar karşılığında attığı kazıkları biriktirmiş.
insanlar biriktirir olmuş, insanlar kinci olmuş, çıkarcı olmuş...
ceplerinde biriktirdikleri ağılık yapar olmuş...
dengemi? hep bir cebindekiler ağır basar olmuşşş...
onlarda kin , nefret, öfke, çıkar, bencillik...
bu yüzdende insanların bir cebi hep boş kalmış...
bu insanlar mutlu olabilmiş mi??
onlara sormak lazım...

susssss.....

her anahtar her kilidi açar mı?
her tatlı dil yılanı deliğinden çıkarırmı?

keşke hayatta bunlar kadar sade, bunlar kadar sevimli ve doğal olsa...
yarın yine kar geliyor...
canım kaç gündür nergis ve kestane istiyor...
bir yanım kalk gidelim derken diğer yanım ... yeme otur diyor...
bu ikilem devam ederken, yazarken duygularım dile gelmiyor...

geçtiiii

yoğun ve koşturmaca dolu haftasonu beni yordu...
düğündü, misafirdi, boyamaydı,
yemekdi, çamaşırdı,
derken...
birde bu akşam yeni evli bir arkadaşa gidileceğinden
ona yaptığım şeyler derken...
yoruldum...
uykum var uyumak istiyorum.
bu hafta içininde yoğun olması ve bunu düşünmekde dahada yoruyor beniiii.
bu akşam yokuz,
çarşamba misafirim var.
salı hazırlık...
bu aralar canım pek yazmak istemiyor...