29 Ocak 2013 Salı

geldim

uzun bir aradan sonra işte burdayım. günler nasıl geçiyor hiç bilmiyorum. en geç saat 22de evin bir yerinde sızıyorum. işe başlayalı 1 ay oldu ama ben öyle bir dağıldım ki. evde kaanı kaybedersem hiç şaşırmam.
bu koşturmaya kilolar gitmiyor ya inanamıyorum. kilo ile başı dertte olanlardanım. doğum kilolarını verememişken üstüne birde süt olsun diye içtiklerim beni hepten dobi yaptı. şimdi gitsin diye bakıyorum. yemiyorum ama yok kardeşim epey yerleşmişler. kaana gelince herşeyi dişe bağladığımız dönemdeyiz yaklaşık 3 aydır. ama dişler bembeyaz ve kabarık ortada bişey yok.
işe başladım. özlüyorum oğlumu geriye bize kalan o kadar az zaman varki resmen ben neyapacağımı şaşırıyorum. zaman nasıl geçiyor anlamıyorum.
hiçbir şeye yetişemediğim bir zamandayım. artık yaz gelsin istiyorum. evlere kapandık.