hayallerim ve kırıkları

insan bu yaşa gelip hala hayal kırıklığı yaşa mı dicem. yaşıyormuş bunun yaşı yokmu. hala güvenip, hala tanıdığını zannedip, hala kazık yiyorsak hala hayal kırıklığı yaşıyoruz.

hayaller bitmediği sürece hayallerimin peşinden koşmaktan vazgeçmediğim sürece bu devam edecek.

istekleri bitmiyor insanın yeni yerler, yeni şeyler, yeni bilgiler...istekler olunca da beklentiler o yönde, şu an ağustosta bu havaya karşı içine düştüğüm bu melankolide çıkıp, bir mantık duygusuyla birlikte elimde süpürgemle kırıkları süpürüp bir sonraki hayallime dalarım.

tüm hayalleriniz, istekleriniz, dilekleriniz gerçek olsun. mutlu kalın

boşşş

bomboşşşş hislerim duygularım.

kırgınlıklarım var, kırıklıklarım var. içimde büyüyen.

oysaki sözlerinin beni bu kadar kırdığını bilsen yinede söylermisin.

hayat öyle garip ki öğrenemedim.

bir susmayı...

bir takmamayı....

birde kendim için yaşamayıı...

boşluk

öyle yoğun geçiyor ki işler çok yoğun dinlenemiyorum.

ama bünye dinlenmek için bahçe istiyor. hazır yaz gelmişken sıcaklardan eve giresim gelmiyor.eve girmeyincede evde yapmam gerekenleri yapamıyorum. ama insanın ruh hali nasıl farklı bu yorgunluğa rağmen insanı kücük şeyler mutlu edebiliyor. enerji verebiliyor. bugun bir narçiçeği oje, bir nar çiçeği pantolon, birde mavi kolye içime enerji kattı, mutluluğuma mutluluk, keyfim keyif. işte ufak şeyler hayatımızdan eksik olmasın hiç. mutluu haftasonları dilerim.

p.S: bu arada öyle özledim ki handanım. konuşmayı, uykusuz geceleri, mutfak muhabbetleri ...

33'e 11 kala

öğrendim, anladım yapabilirmiyim, emin değilim.

hayat çokda ciddi alınmaya gelmezmiş. iş çokda ciddiye alınmaya gelmezmiş. herkez kendi keyfinde, herkez kendi çıkarları doğrultusunda giderken, aslında çoğu kişi sorumluluklardan kaçarken, herkez birbirine topu atarken,aslında çocukken aynanan istop, akşam ebesi, saklambaç gibiymiş hayat. oyun oynarkende oyunu ciddiye alanlar şimdide hayatı ciddiye alıyor sanırım. hayatı bu kadar ciddiye alırken keyiflerindende bir o kadar uzaklaşmak demekmiş bunu öğrendim. kendi hayatını ve kendini dünyanın merkezine koymak en önemli şeymiş bunu öğrenemeyip ben nerde hata yaptımlar zaman kaybıymış.

bunlardan sonra 33 yaşa 11 kala öğrenilmişlik mi? ağır basar, karakter mi? bilsemde bilemedim.

yorgunum

yorgunluktan geberiyorum. haftasonu sıcakta akşama kadar şunuda yapalım. burayada gidelim. eee gelmişken hiç bir şey yapmadık demeyelim. burayıda görelim diye diye kaç saat ayakta kaldığımı, kaç km yürüdüğümü, kaç saat güneşin altında tekne turu yaptığımı, ayağımdan ayakkabının kaç saat çıkmadığını, aynı yolları kaç kere aşındırdığımı bilmiyorum. bütün bunlara değdi mi? değdi, eğlendik mi? eğlendik. sevdiklerimizle beraberdik. çoştuk,koştuk.

kısa zamanda ne yapılabilirse fazlasıyla yapmaya çalıştık istanbulda, ama görüşmek istediğim kişiler vardı görüşebildim mi? hayır... görmek istediğim yerler vardı görebildim mi? hayır

bir daha ki istanbul gezisinde hepsine herşeye vakit ayırmak ümidiylee bir kaç gün kendime gelemem sanırım ayağım şişti kızardı bozardı. boğazım şiş burnum akar. düzeliriz elbet heleki annem geldiya ooo bana iyi bakarrr

hey istanbullular

yetişemiyorum günler geçiyor ben keyfindeyim her şeyin ama tamda şöyle tadını çıkartıp ,keyfine vardım. hevesimide aldım diyemiyorum. hala aklımda ve içimde kalanlar var onları yapma telaşındayım. bu haftasonu ufak bir kaçamak planladık sevgili ve arkadaşlarla kaçıcaz istanbula inşallah. hiççç plan yapmadık. rüzgar istanbulda nerden eserse o tarafa gisicez. belli mi olur belki bir yerlerde yolumuz düşer karşılaşırız.

tavsiyeler istiyorum. twitterdanda yazdım. cevap alamadım. nerede yenilir içilir. kaçırdığım görmem gereken, yemem gereken ne varsa kısada olsa bu zaman sığdırmaya çalışacağım.

hadi yazın, yardımcı olun hadiiii hadiiii

uyuşukluk başa bela

ayrı bir uyuzum bu gunlerde allahtan hava güzelde uyuşukluğuma bahçede devam ediyorum.

içimden yemek yapmak ve yemek bide yan gelip yatmak bahçede kuş sesleri, çır çır böcekleri birde pisicikleri sesleri arasında ruhumu dinlendiresim var. bir şey yapmayı bırak yapmak için planlamak bile yoruyor şuan bünyeyi haaa ama bu arada bu monotonluk ve sıkılma durumlarıda çok fena...

sanırım iyi bir ruh hali içinde değilim. her kez tatile gidiyor ve ben tatile gidenlere gıcık oluyorum şuan. keyif veren tek şey şuan resim kursu ama orada belli saatlere sıkıştırılmış zamanlarda bir şeyler yetiştirmeye çalışmakda ayrı bir stress oluşumu. bazen kuzu diyor ki yaptığın şeyleri sen abartıyorsun. büyütüyorsun sanırım öyle zaman planlamamı yitirmiş gibiyim. hiç bir şeye yetişemiyorum. yapmak istediğim çok şey var ama ben hiç birini yapamıyorum. oysa son 1 aydır neredeyse hiç tv izlemiyorum. neden bilemiyorum. neyseki şu polenler azaldı bitmek üzerede alerjim hafifledi hiç olmazsa

kafamda odaklandığım bir düşünce var sürekli onu düşünüyorum. kafamdan atmak istiyorum atamıyorum.

kısa kısa notlar

tam 2 sene oldu bugun. iki senenin 5 ayını ayrı geçirsekde askerden dolayı tam tamına 2 sene...

kısacık, çabucak geçen 2 sene...bu 2 sene bize neler kattı neler öğretti ve daha neler neler katacak.

hep mutlulukla baksak birbirimize, hep gülümsesek, hayallerimize dokunsak...

bizi bekleyen ve bizim beklediğimiz süprizlerle dahada bir bağlansak hep beraber hayata...

nice seneler kuzucum.

p.s: bir süpriz yapmak istiyorum sana inşallah yapabilirim.

an itibariyle bahçeden bildiriyorum vol 1

evet keyifdeyim. bahçeye attım bilgisayarı uzattım ayakları...

ohhhh gel keyfim gel. hele birde çubuk turşumda gelmiş ve yarı bitmiş durumda ise keyif 2 katına katlar. bahçeden fotolar isteyen canım arkadaşlarım bunlar size geliyor. gerçi daha çok güzelleri sonra eklenecekler

çubuk turşusu

evet tıpkı eski günlerdeki gibi olacak tek fark yanımda handanım olmayacak. bundan 10 sene öncesinde belkide daha önce handanlarda çubuk turşusu bizde çubuk turşusu yemek hazırlanana kadar turşu kavonozu yarıya iniyordu. ilk başta salatalığın saç kısımlarını kesip öyle yerken daha sonraları yazık oluyor en iyisi oralarında yiyelim demeye başladığımızı hatırlıyorum işte. işte taaa o zamanlarda anısı aklımda tadı ise damağımda olan çubuk turşusu macerası işte bugun kendi daha fazla bastırılmış kalmak istemeyip bugun fırladı bilinç altımdan ve canım çubuk turşusu istedi, kendi canım istiyormuş yetmedi handanada istettim. ve internette çubuk turşusu satan http://www.zavrak.com.tr/, hatta çubuk turşusu tarifi veren buyrun http://cubuktursusu.blogcu.com/Salatalik+Tursusu+Tarifi . bir site bulup hemen sipariş verdim. evet çok komik belki ama internetten turşu siparişi vermek garip gelebilir. ama yapıldı. işte..

yerken o eskiden ki tadı almak ümidiyle diyorum ve o anıları canlı tutuyorum.

p.s: bu arada blog yemek tarifi sitesine dönüştü demeyin. ileride aklımda kalsın istedim adres

hayırlı işler bol güneşler

tamböylemiydi bu söz bilmiyorum ama böyle hatırlıyorum şuan. havaların düzelmesi tabiki içimi açıyor. mesela bu sabah uykumu almış bir halde dinç bir şekilde uyandım ve serviste uyuklamadım.

bu aralar yapmam gerekenleri bir türlü planlayamıyorum. yapmam gerekenlerle bahçede boş boş oturmak arasındaki seçimim tabiki bahçede oturmak oluyor. işler desen bu aralar gergin ve yoğun. tatilimiz yapmış olmanın ama hiç tatil yapmamış gibi olmanın tam olarak hissettirdikleri dumurluktayım. her tatile gidenin arkasından ağzımın suları aka aka bakar konumdayım.

sigara olayında ise yazmayım diyorum ama not olarak geçmeli buradada tam olarak 8 hazirandan bu yana sigara içmiyorum demek isterdim tabiki ama , aslında kendim için içmiyorum seviyesinde haftada 4ü geçmeyen bir bağımlılıktayım şuan, böyle kalırsa çok güzel ve ideal.

akşamları yemek niyetine salata yiyoruz sevgili ile hemde bahçeden topladıklarımızla yaptığımız salatanın tadıda bir ayrı oluyor. akşamları salata yiyorum ama hala 1 kilo bile gitmedi bünyeden. markafoniden aldığım pantolonun içine giremiyor olmam. beni hayal kırıklığına uğratıyor. o kadar zayıflayabilirmiyim hiç bilmiyorum.

bu aralar çok şey istiyorum. tatile gitmek gezmek tozmak, çok param olsun hesapsızca harcamak, bir süreliğine işe gitmemek. deniz kenarında hamakda kitap okumak. dostalrımla uzun uzun sohbet etmek. artık başkaları için hiç birşey yapmak istemiyorum.

kararma

evet rüzgar gibi geçti yaz.

yaz bittide kışa geliyoruz gibi hava,serin değil soğuk bildiğin. güneş desen yüzünü göstermiyor. daha tam yazlık ayakkabılara geçiyoruz derken hooop tekrar döndük converselere... bahçede mangal hayalleri kurarken camdan dışarı bile bakmıyorum nerdeyse. bu havalar sinirlerimi iyice bozdu. bir yandanda sigarayı bırakma girişimlerinin devamının sürdüğü bu süreçte sinirlerim gergin. önüme gelene çatasım var modundayım. tabiii bu kıvamdayken en kolay ulaşıpda kırabileceğin en yakınındakiler oluyor. eee ne yapalım. bu sigara olayından dolayı dışarıya verdiğimiz rahatsızlıkdan ötürü özür diler. çevremizden anlayış beklerim.

zaman böyle geçerken insan bazen kendine ediyor ne ediyorsa. önemli olan yaşamayı bilmek ve yaşamanın tadını çıkartabilmek. tamamen bakış açımızı değişitirip hayata mutlu bakabilmek önemli olan. mutlu günlerrrr

istekler

bu aralar nedir böyle isteklerim mi çoğaldı benim.

istediklerimi yazıyorumda alt alt sonu gelmiyor diye kendim korkuyorum.

tabiki acil olanlar olmayanlar, çok istediklerim az istediklerim.

bi sürü şey var. bu aralar bu istekler için bir şeyler yapmak lazım.

ya radikal bir çözüm yada sabretmek...

p.s: zamanın yetmediği noktadayım.

bahçedeyiz bekleriz

evet ne zamandır yazıcam hatta fotoları ekleyeceğim dedim. ama yok olmadı.

bu aralar biz bahçede yaşıyoruz diyebilirim. eve giresimiz gelmiyor özlemişiz. giriş kapımızın önündeki ayakkabılığın içinde minicik bir kertentele yaşıyor. her seferinde ben ondan o benden korkuyor. buna rağmen hemen hemen hergün yeni üyemiz olarak eklene çiçeklerin bakımı sanırım beni zorlamaya başlayacak, bu hızla giderse. bahçe demirlerini sarmasını beklediğim sarmasıklardan henüz bir gelişme olmadı. ama hanımelleri tomurcuk kıvamında açmak üzere. iki minik domatesim var. lavantalarım çoştu serpildi missss kokuları var. bahçe bakımı ve çiçek bakımı zormuş ama nasıl bir keyif veriyor. büyüdüklerini görünce anlatamam. en yakın zamanda resimlerini eklicem artık...

bahçede keyifli zamanlaraaaa

istek

hayallerim var. görüp beğendiklerim içimde kalanlar, hatta hayallde kalanlar..

gitmek istediğim yerler, gittiğim yerler, gidip de dönmek dönmek istemediğim yerler.

görmek istediklerim var mesela, özlediklerim, özlüyor olduklarım, haaa birde bir süre görmek istemediklerim.

yapmak istediklerim var, yapmaya üşendiklerim, yapmaktan keyif aldıklarım, zorunluluktan yaptıklarım.

işte bu aralar o kadar çok şey istiyorum ki, keşke hepsinin benim ve benimle olması mümkün olsa...

haftasonu çok güzel geçti...yaz geldi sonunda ( umarım bu sıcaklar devam eder).

bahçe sezonunu açtık. pazar günü eve hiç girmedim diyebilirim. en kısa zamanda tekrarlamak istiyorum

tatilden kısa kısa

aşkla çıktık yola

sincaplarla doğanın içinde yapılan kahvaltılarla

huzurun tam ortasındaydık

kimi zaman bir balıkçı kasabasında

yedik

eğlendik çocuklar gibi şendik

meksika yakınlarına kadar uzandık bir adımda

dönme dolapda eğlendik

veee cumaaa

tatil sonrası uyum sorunu yaşadım bu hafta boyunca

yetişmesi gereken şeyler,yapılması gerekenler, gidilecek yerler, sergi derken geç saatlerin görülmesinin ardından sabah erkenden işe gelmek ama kendime gelememek. bünyede hissedilen yorgunluk ama hala yapılması gerekenler olunca boşverrr diyorum haftasonu toparlıcam inşallah tatil ve sergi ile ilgili resimleri ilk fırsatta eklicem.

dualarım seninle

evet bugun beklediğimiz büyük bir haber var. içimizde heyecan ve dilimizde dualar...

kalbim, dualarım, duygularım seninle nazlıcım.

öğleden sonra alıcaz inşallah o güzel haberi, zaten ben rüyamdada gördüm.

sen kalbini gönlünü ferah tut. hep yanındayım....

seni çok seviyorummm

hayat hepppp tatil olsa

evet tatil dönüşü tatilden kopamamış durumdayım. her daim söylediğim bir şey olan deniz olan bir şehirde yaşama istediğini bir kez daha yazıyorum işte deniz olan bir şehirde yaşamak istiyorum.

tatil bol dinlenmeceli, bol eğlenmeceli, bol özlem gidermeceli geçti...

öyle özlemişizki birbirimizi tadını çıkarttık. tatilden döndük. işe başlamış olmak, biraz sıkıntı olsada daha yapılacak çok şey en küçük bir fırsatı değerlendirmek üzere anlaştık nasıl olsa...

yapılacaklar var, isteklerrr...

hepsini gerçekleştirmek umuduyla..haaa sizinkilerde gerçekleşsin

bizdeki tatlı telaş

evet sonunda sağlıkla kuzuma kavuştum. aradan geçen 5,5 ay sonunda üzerimizden büyük bir yük kalktı. şimdilerde hoş geldinler, beş gittinler, gözün aydınlar var bolll bollll bunlardan arta kalan zamanlarda özlem gidermeye çalışıyoruz işte...

dün kütahya simavda 5,9 şiddetinde bir deprem oldu. o sırada araba olduğumuz için hissetmedik. allahtan çok bir kayıp yok. her ne kadar evlerde zarar olsada herkeze geçmiş olsun diyorum. doğa olayları karşısında bir kere daha ne kadar aciz olduğumuzu hatırlattı bu olay.

hava gene yağmurlu bulutlu hatta soğuk ,bayağı bildiğin üşüyorum. hala üzerimde mont, hırka ve birgün çizme bir gün spor ayakkabı var. tatile 2 gün kala bu hava içimi karartıyor. valiz hazırlayacağım. ne hazırlasam ne koysam diye düşünüp duruyorum.

yinede tatile 2 gün kalmış olması bile mutluluk veriyor.