BAHAR OLMAK İSTERDİM OYSA BENDE MEVSİM SONBAHAR

hani bazı insanlar vardır, iç enerjileri yüksektir. pozitiflerdir her daim, yani pozitif olmasalar bile pozitif gözükürler. etraflarına enerji verirler ve bu sayede enerjide alırlar mı? bilemem. hiç olamadım. o insanlardan. hani sabah sabah cıvıl cıvıl olurlar , bıcır bıcırlardır, hiç uyanmaları, ayılmalarına gerek yoktur. sanki güne çok önceden başlamış gibi... çok isterdim öyle olmayı yani her daim BAHAR olmayı...
bende ise mevsim hep SONBAHAR.. Hep bir duygusallık, hep bir nötrlük durumu var. tamam negatiflik demiyorum ama NÖTR işte. hani herhangi bir sarkıda misal halil sezai dinlediğinde diplere vurabilecek kadar nötr işte..
işte bugunde öyle eskiden kalma kırıkların açtığı yaraların kabuklarını kaldıran dünden kalma yeni kırıklıklar ve yaralara sahibim. işte birde bunun üstüne hava kapalı içim havadan kapalı birde fonda Halil Sezai isyan ederse, bendeki duygu ruhda isyanlarda oluyor. içimde kopan fırtınalara karşı daha güçlü olmam lazım biliyorum. artık sanki daha bir susuyorum. daha mı sakinim. daha huzurlu olmam gereken dönemdeyim belkide ondan. yada unutmak, şu halim unutkanlığımı tavanda yaptı. aslında nede güzelmiş unutmak. yoksa diplerde gezmek yerine unutmak en mantıklısı.

ama yine biraz mahsun, biraz hassas, biraz daha fazla kırılganım. ne zaman öğrenirim herşeyden daha değerli olanın kendim olduğunu