ev arkadaşlığı

neden bilmiyorum? ama içim sıkılıyor...
insanlar ne kadar farklı farklı, evet insanlar birbirini sevmek zorunda değil, birbirinden hoşlanmak zorundada değil. bunu da kabul edebilirim. ama bir insan inatla gerçekleri görmekten, hayata farklı bakıyorum diyerek, sadece canının istediklerini yapabilir mi?
ben aslında fedakarlık yapıyorum senin için haftasonu kahvaltı hazırlıyorum der mi? ( o kahvaltı hazırlama da ayda -yılda bir). benim hayattan anlayışım bu an, yaşadığımız şu an ilerisini düşünmem ben diyebilir mi? ben kimseye, hiç bir yere bağlılık gösteremem ne demek.
hayatın kuralları, insanların düşünce ve yargıları beni ilgilendirmez. önemli olan benim istediklerim, benim çizdiğim sınırlar nasıl der bir insan.
bu kadar rahat nasıl olur?
evet anlıyorum. hayatta fazla görev ve sorumluluk edinmemiş insanların kendilerini kandırarak mutlu olmaları...
bir insan azıcık tutarlı olur. duyguları sürekli geçiş halinde olmaz. bir öyle düşünüp bir böyle düşünmez. insan rahatsa ve bir bakış açısı varsa bu insandan insana değişmez. insandan insana göre farklı davranıp, herkeze kendini tanıtmak istediği gibi tanıtmaz. 
yada bir insan 2 farklı insanla da görüşüp, 3ü bira arada olduğunda rahatsız olup, gerilmez.
işte böyle...
dünkü evde ki pizza ve aşk-ı memnu birlikteliğinden sonra pijama partisinini aldığı hal bu oldu. konuşmalar, açıklamalar derken konu buraya döndü.
insanın hayatta bir amacı;felsefesi, hedefi,isteği,düşüncesi yok mudur?
tek düşünce yarın ölmeyeceğimi kim söylüyor bu yüzden her anımı istediğim gibi yaşarım.
benim duygularım değişir, çabuk konudan konuya geçerim. bir konuyu çok uzun süre düşünmem. üzüntümde, mutluluğumda çok uzun sürmez.
yaptığım hataları, o an keyif verecekse akşamına tekrar yapabilirim.
işte ev arkadşım böyle biri...
bunlar kendi söyledikleri ve bana şunu diyor. sen çok mantıklı ve kontrollüsün. senin böyle olman beni rahatsız ediyor. diyor
işte bunlar yorumlarınızı bekliyorum.
ben mi anlayamıyorum acaba...