almanya-agusburg-münih

döndüm yurda

31,5 saatlik otobüs yolculuğu...
orada yaşanan gerilim...
yolda sınır kapılarında yaşanan stress..
sonrası otobüste bulunan 50 kişide vatana dönünce yeri öpme posisyonuna geldik.
neyseki çok şükür ülkemdeyim, evimdeyim.
ama çok yorgunum.
ayrıntılar gelicek.

volkacano

evet irlandada patlayan volkandan sonra almanyada mahsur kalmak ne demek...
evet evet yanlış değil...uçuşlar iptel yarın eğer uçuşumuz iptalse burada keldık demekdir...
şuan hiç bir bilgi alamıyoruz...
offfff offf bu ne şans...
umarım yarın dönebiliriz.
çooooook özledim ...

augsburg- venedik

evet günlerdir koşturuyoruz.
ayaklarıma kara sular indi ne demek anladım.
eğitimler, seminerler devam
insan bir eğitim için 600 km gider, eğitimi alır 600km dönermi bir fiil yaşadım.
bu hafta ise 750 km gidip eğitilip 750 km döneceğiz.
ama bu kadar yoğunluğun arasına birde günübirlik venedik sıkıştırdım kiiii..
süperdi...
tam aşıklar şehriii. tüm gün kocada yanımda olsaydı dedim.
fotolar sonraa...
çok özledim, kocamı....
ailemiii....
evimi.....
sizleri...
öptümmm

ankara-münihh

evet ankarada koşturmaca işlerinin bir kısmını tamamlamış bulunuyorum.
bugun ve yarın işteyim. pazar sabahda münih yolcusu kalmasın....
(bir aksilik çıkmazsa :)
oradan sizleri takip edebilirmiyim yoğun olurmuyum bilmiyorum ama...
şimdilik hepinizi özlücem...
mutlu günlerrr...

pıtırcığa veda

evet cuma günü 14.30 itibaritle gözümdeki pıtırcıkdan kurtuldum. bir daha olmaması ümidiyle...
yaşadıklarıma gelince...ilk defa bir operasyon geçirdim. hastaneye gittiğimde, öncesinde yaşadığım koşturmaca ve telaş nedeniyle operasyonu düşünecek zamanım olmamıştı;iyiki olmamış.
beni bir odaya alıp, ameliyat kıyafetlerini elime verip giyinmemi istediler, yaşadığım ilk şok buydu. bunları giymeme gerek varmıydı...evet
neyse giyinip hazılandım. sonra muayenenin ardından, doktorum çok kolay pişey korkamana gerek yok dedi...
ama bu yeterlimiydi içimdekileri dindirmeye, hayır: bu göz operasyon sırasında doktorun eli titrese, ben kafamı oynatsam diye yazdım kafamdan senaryoların en fecisini...
ameliyathaneye indiğimde;soğuk ve iç karartıcı bir ortamda içimdeki heyecan ve korkuyu bastırmaya çalışarak yattım masaya...
herşey bir damla damlatılmasıyla başlayıp, 15 dakda bitti.
evet kurtuldum pıtırcıkdan...
şimdi pazarın bu saati hala çamaşır yıkayıp, kuruyanları valize yerleştirip, not alıyorum, not defterine...şimdilik kesin olmamakla birlikte öncelikle salı ankaraya gidip... işlemlerle ilgilenip..
özlem giderilecek. sonrada pazar yolculuk...

içim içime sığmaz benim

evet hamarat diva sayesinde yapmayı öğrendiğim fimodan cup cakelerim. ilk deneme biraz acemice oldu ama olsun. ben bakmaya doyamıyorum.
evet havalar güzel, bende bir telaş ve koşturmaca...
acelem var. yetişmek zorundayım yapacaklarım var...
neler götüreceğimi yazıyorum şimdilik..
belirsizlik çok nerden gidicem, ne zaman gidicem...
hepsi belirsiz...
evet yolculuk varrr...
kutucum, şimdilik barcelona olmadı ama yaklaştım.
münihe gidiyorum...
henüz bilet alınmadı...pasaport yenilenecek....
çok iş var..
neler yapılır, neler alınır, nerelere gidilir tavsiye alınır...
tabiii bütün bu işlerin yanında işler yoğun. yarın gözdeki batmaya son operasyonu ileeee...
üzerimdeki şu hastalıkla beraber, içimdeki hastalıklı ruhuda atacağım...
sonundaaaaa...

kontrol 3 ve inat

evet dün akşam iyice gerilip şişen kapağı 3.kere kontrol ettirmeye götürdüm.
sonuç inatçı ve bir türlü inmeyen göz kapağındaki şişliğin alınması gerektiği cevabı alındı.
sen mi inatçısın, yoksa ben mi misali cuma günü aldırmak suretiyle şiş göz kapağından kultulmak ümidi ileee...
not: yakında şişmiş göz resmi eklenecek.

kopmak

konsantre sorunu var.
çalışasım gelmiyor. kendimi sürekli dışarı atasım var.
ama dışarıda yapacak bir şey yok.
mickyden haberler: kapan kuruldu. bizim micky çok zeki çıktı. peyniri alıp gitti...
çıkasım var, gezesim var...
hııı birde waffleee istiyor canım...
gözden haberler: yeni ilaçlar dahada çok şişirdi göz kapağımı, eskiden bir bezelye tanesi iken şişlik artık komple kapak şiş...umarım iyi gelecek diye beklemedim.
sıkıldım.
izmite gitmek istiyorum. başka bir haftasonu bandırmaya gitmek istiyorum.
özledim sizi kızlar. kahve içip muhabbet etmek istiyorum...
hadiii artık içimde kıpırdananlar hadiii

krokan, çağla ve pasta 2

güneşin uyurken gözümün içine girip beni uyandırmasıyla çoşan içim ne yapsak neler yapsak ile kendimi dışarı attım. ekim zamanı gelmiş, bahçeye şimdilik soğan ve sarmısak ektim. gerçi eskiler çıkmış. taze nanelere dokunup elektriğimi atıp o mis kokularını kokladım.
evet yukarıdaki resimde gözüktüğü üzere krokan yaptım.krokan denemem çok başarılı...
evet bahar gelmiş; bu mevsimde çıkan ÇAĞLA çoook severim. baharın geldiğini çağlanın çıkışından anlarım nefisler...
şimdi hepsi midede :)
alınan karar kararsızlıktan iyidir,denilip bir karar verildi(pek yakında)
bol bol dinlenildi...
cuma günü kirpik dibi iltihabı için gidilen doktorun verdiği ilaçlar kullanıldı. sonuç göz kapağı daha çok şişti... ama güneş ve hava bunu bile unutturacak kadar güzeldiii..
evet 2.pasta denemeside yapıldı...
sonuç ilkinden daha başarılı... buyurun buyurun.
kahvenizi alın, gelin....
tatlı haftalarrr

kararsızlık

normaldede kararsız olan bir insanım, ama insan evlenince bazı önemli kararları tek başına veremiyor...eee böyle olunca karar verme sürecide daha uzun sürüyor.
evet bu aralar böyle bir süreçdeyim. yapsam mı yapmasam mı?
gitmem mi iyi olur, yapmasam mı?
güneş çıktı, insan evde oturamıyor. içim kıpır kıpır, ama hala şu illet gripe cebelleşiyorum.
ben gitsin diye uğraşırken o kalacağım diye inatlaşıyor.
işten notlar: 2 gündür işe gittiğimizde karşılaştığımız manzara sinirlerimizi bozunca artık işi dalgaya vurduk. evet artık odamızda bir mouse var. micky mouse...
hergün birimizin koltuğuna göz koyup orada geceliyor sanırım. sabah geldiğimizde bize bıraktığı notları buluyoruz. çıldırmamak içten değil.
dün işe allahtan gitmemişim sanşlı kişi benmişim. benim koltuğumda bana çikolata bırakmış...
neyse...
uzun zamandır resmini koyamadığım. yaptığım inekli tepsiiim.
gbu güneşli havada bollll eğlenceli gezmeli haftasonlarııı

anlam sorgulaması

bu aralar uyuşukluğumun üstüne birde bu duygu karmaşası eklenince
birde bu sorgu hikayesi offff diyorum.
hatta offfffffffffffffffffff diyorum çıkmıyor şu içimdeki sıkıntı..
içimde sağlam bir yere oturmuş elinede bir yaprak almış arada bir yerleri gıdıklayıp duruyor.
o gıdıkladıkça ben offffff diyorum ama geçmiyor.
sonra biran kendimi toparlıyorum, ne o bir derdin mi var?
yokkk..
eee oflama diyorum o zaman..
beni 10 dak. götürüyor..
dün duygu patlaması, seli, fırtınası yaşadım.
neydi anlamadım.
offf dedim...

sorguladım. neden eldiven diyoruz. elkabı demiyoruz.
neden şapka diyoruz, başlık demiyoruz...
offf bunun gibi bir sürü sorgulama

rötar

evet ertelendi...
gidemiyorum. haftaya yada ondan sonraki haftaya...kısmet.
neyse artık. kendimi haftasonuna saklayıp şu hastalığı haftasonu gezenti bir hal yaşayıp.
indirimleri gezip bir şeyler kaldıysa alasım var...
bu aralar acayip hızlı bir yaşam içindeyim.
zaman nasıl geçiyor. uyuyormuyum. dinleniyormuyum.
kızıyormuyum, mutlumuyum.
anı şöyle sindire sindire bir yaşama...
tadını çıkartmak istiyorum.
hevesimi haftasonuna saklıyorum hadi hayırlısı...

gidişim kendime gelişim

en son ankaraya gittiğimden beri hastayım.
gribim geçmedi. mikrop kapan kirpik dibim, kullandığım damlalardan sonra inip şimdi tekrar şişti..
artık tek ümidim yarınki ankaraya gidişimle beraber üstümdeki tüm hastalıkları atıp...
enerji kazanıp , bomba gibi dönmek...
yarın ankarya gidiyorummm...
bi süre sizden uzak olacağım döndüğümde bomba gibi olmak ümidiyle....

madenci pasta

evet cumartesi günü yapılacak süpriz doğumgününe yapılan süpriz doğumgünü pastası...
akşama gelecek misafirlerin yanında, anneme şehir dışından gelecek diğer akrabalar ile görüşme ve misafire hazırlanacak diğer yiyecekler derken; tabiiii öncesindeki yumurta mevzuuu...
sabah uyanıldığında daha geçmemiş gribin üstüne yeniden şişen bademcikler...
hala ne yapılacağına karar verilememiş pasta derken üstüne ilk deneme olarak bu pasta çıktı..
aceleden alınmayı unutulmuş malzemeler,
oradan oraya koşturma sonunda sıkıldığımdan, şekil vermenin zorluğundan, zaman kısıtlılığından işte sonuç....
not: ben anlatayım; orada sarı baret giymiş madenci, birtane galeri ve vagon içinde kömürler var. ben anlatayım siz benzetin artık...

mesele yumurtanın sarısı ve akı

evet bütün haftanın yorgunluğu ile eve gelip.
pasta yapma macerama başladım. aslında plan pandispanyayı fırına atıp evi toparlamakdı.,
saat 00:06 kıçım daha yeni yer gördü...
ama evi toparlayamadım niye mi?
not: öncelikle salak diyebilirsiniz ama bende garip bir durum var...
bir insan yumurtanın akı ile sarısını karıştırır mı?
yani tabiki çok büyük bir karışıklık değil bu ama, her ymurtanın sarısı ile akını birbirinden ayırmam gerektiğinde...benim kafamdaki renkler önce bir ayrılıyor kafamda...
neden sarı ve ak demişler...
yumurtanın akıda açık sarı...
işte kafamda böyle bir renk ayrımına gidiyor.
neyse asıl konumuza gelelim
ders 1: daha önce hiç pasta yapmamış bir insan; ertesi gün misafir ağarlıyacak, hatta süprüz bir doğumgünü hazırlayacak bir insan ilk defa yapacağı pastanın doğum günü pastası olmasına cesaret edebilir mi?
EVET.
ettim.
sonuç1: her zaman kafam karışsada ayırabildiğim yumurta sarısında ayrılmadı, azıcık aklara düşen sarılar nedeniyle 20 dak. çırpılan aklar kartopuna dönüşmeyince, dökülüp yenileri hemen ustalıkla ayrılarak devam edildi. ama ne oldu pandispanya 2 parmağı geçmedi.
2 parmak kalınlığında pandispanyadan pasta yapılır mı?
HAYIR.
inat ile sorular soruldu; neden bulundu kalıp tarife göre büyükmüş denildi. tamam bir tane daha yaarsam pasta olur diye karar verildi.
bu arada kremesı pişrildi.
dolap açıldı yumurta yokkk, sevgili gönderildi aldırıldı.
sonra yeniden malzeme haırlanıp tecrübe edildi.
fırına verildi.
DENEME 2: kalıp büyük olduğu için kabarmadı düşünülen üstüne 2.si yapılan pandispanya kabardı kabardıı...
evet neden kalıp değilmiş?
neden neymiş, yumurtaların büyüklüğümü?
ayrılamayan yumurta aklarının yerine dolaptan soğuk çıkarılan yeni yumurtalar mı?
yoksa kar beyaza dönüşen yumurtaları diğer karışıma ekleyip çok karıştırmak mı?
yoksa kakao mu?
hala bulunamadı???
başarı ile sonuçlanan 2. deneme için hala nasıl bir pasta yapılacağına karar verilemedi.
hemen ardından cheesecake yapımına geçildi...
hala fırında pişmekde olan cheesecake, bitmiş vaziyette olan ben,
evin dağınıklığı ile başa çıkamayan, derlenip toplanmayı, pastayı süslemeyi, cheesecake'in devamını yarına bırakıp, gözü yatakda olan yine ben...
bütün suç bende mi? yumurtadamı?
bende bende...senin neyine doğumgünü pastası yapmak...

güneşliyim

evet bugun itibariyle güneş yüzünü gösterdi.
artık gitmesin ne olur.
benim içim yine kıpır kıpır, güneşin gülmesiyle birlikte ruh halim anında dönüverdi.
evet hoplayalım, zıplayalım, lay lay lommm.
bakın şu an burda olmak istiyorum. o denizin kenarında.
ayağımı denize sokarak serinleyeceğim. birandan o tekneye binip gideceğim.
ohhh ne güzelll.
keyfim yerine geldi, vallahi.
bir yandan güneş, bi yandan def def ile yazılar...
tuğbacım bizzleri daha fazla bekletmediğin için teşekkürler.
bir daha özletme bu kadar kendini....
hepinize keyifli, güneşin size gülümsediği, rüzgarın içinizi okşadığı günler dilerim.
p.s: evet yukarıdaki resim. Kaş Clup Hotel barbarossa'dan

ruh hali

griple mücadele son hızla devam. ne kadar portakal suyu, bitki çayı varsa elimde...
grip sonunda gögsüme indi. kötü bir öksürük kaldı. şimdi bal, zerdaçal, zencefil üçlüsüne terfideyim.
her ne kadar gripde olsak, dün düzenlenen dünya kadınlar günü eğlencesine katılmakdan geri durmadı bu bünye...
içilen çayların etkisiyle terleme işe yaramadı, belki yapılan danslarla atılan ter işimie yarar düşüncesiyle biran bile sahneden inmeden dans sonucu tabiki işe yaramadı..
bir yandan ders çalış, öteki yandan yat uzan tv izle, film izle diye sürekli konuşan içimdeki kadınlara birde pasta yap, pasta yap diye bağıran küçük ev delisi kadında çıkınca...
onları susturamayan ben hiçbirinin istediğini yapmayıp, ortalarda boş boş gezinen yine ben...
havaların kapalı ve yağmurlu olmasının üstümde bıraktığı o uyuşukluğu atmam gerek.
ve cumartesi ilk demememde başarılı olup ortaya bir pasta çıkarmam gerek.
sonuçları sırayla resim örnekleriyle bildiricem.
şimdilik bu dağınık ruh halimle bu dağınık yazı çıktı...

kadınlar

evet dünya kadınlar günümüz kutlu olsun...
böyle bir güne sahip olduğumuz için mutluyum. ama dünyada kadınların değeri bir gün değil her gün biline...
şu dünyada kadınlığın ne kadar zor bir şey olduğunu bir gün dahi olsa her erkeğe yaşatıla diye dilekde bulunsam...olur mu?

soğuk

buz gibi soğuk bir gün. bense güneşe aldanmış yaza hasret spor ayakkabılarını çekmiş.
bi yandan grip ile boğuşup, ama hastalıktan sıkılmış.
donuyorum soğuktan, gribe yakalanmış ben, bu spor ayakkabılarla tamamen teslim olucam.
nerden çıktı şimdi bu soğuk, bu yağmur diyorum kendi kendime...
sonra souların devamı geliyor, neden hava hafta içi güzel olurda, haftasonu hep yağmur yağar.
neyse bu yetmezmiş gibi, haftasonu sevgili hem cumartesi, hem pazar çalışır.
haftasonu gezmek yok, neyse zaten havada soğukmuş tesellisi...
ama yok. içim rahatlamıyor.
hatta o kadar gerginim ki her önüme gelene çatasım var.
kimseden hoşlanmıyorum bu aralar, hani herşey batar ya o moddayım.
gripde, havalarda, şu ruh halimde geçsin diye beklemedeyim.
sevgiler...