kar ve özlem

dışarısı buz gibi...
kar gene nazlı yağsam mı?
yağmasam mı?
biraz benim ruhum gibi
yapsam mı? yapmasam mı?
bu soğukda klasik cumartesi pazarını yaparken dondum...
allah evi olmayanlara yardım etsin.
uzun zamandır var bu içimdeki özlem...
canım dostlarımı özledim.
hayat ne garip bir dönem onsuz 1 gün bile geçirmediğiniz insanlar...
şimdi zaklardalar...
hep yanınınzda olduklarını,hep akıllarında olduğunuzu biliyorsunuz ama...
şöyle bir düşününce
ne zamandır?
gecenin bir yarılarına kadar oturup muhabbet etmemişiz?
ne zamandır, yüzyüze görüşememişiz?
ANLATACAK, KONUŞACAK, PAYLAŞAK o kadar çok şey birikmiş ki...
şu bahar gelsede, bahar turlarına başlasakda görüşsek sevdiklerimle...
seni özledim handanım, doğacım o kadar büyümüş ki...
ben sadece fotolarından görebiliyorum.
teyzesi doğayla vakit geçirmek istiyor...
seni özledim yasemincim.
seninle bir cafede oturup kahve içim konuşmayı...
geç saatlere kadar oyurup..
kahvaltı muhabbetlerini...
sizleri seviyorum.