değer

evet neden insanlara bu kadar değer veriyorum ki. insanların istekleri karşısında onları kırmamak adına onların isteklerini yapıp, kendi isteklerimden neden vazgeçiyorum. neden böyleyim. acaba tek çocuk olmamın bunda bir etkisi varmı?
bu yaşdan sonra bu değişebilir mi?
değişmez ise bunu bu bünye ne zamana kaldırır.
onların istediklerini yaptıkdan sonra içimde büyüyen bu öfke ve siniri nasıl bastırabilirim.
bu yaptığımdan dolayıda en çokda kendime kızıyorum.
bu kadar yaşanmışlığın üstüne eda facebookda yazmış, mevlana söylemiş:
İnsanları tanımak için tüm gücünüzü verin, ama tüm sevginizi vermeyin. çünkü onları tanımaya başladıkça verdiğiniz sevgiye acıyacaksınız...
işte önce kendimi diğer insanlardan daha çok sevmeyi öğrenmem gerekiyor.