sorular hemde cevapları olmayanından

33 yaşıma 3 kala hala bu sorulara cevap bulamamak iyi bir şeymi kötü bir şeymi bilmiyorum?

hangi gelişime açık olunduğundan mı? bünyede hep bir acıklık olduğundan mı kaynaklı diye kendimizi mi kandırsak acaba...

aslında sadece bende mi var bu sorular, düşünüyorum, konuşuyorum yok bir çoklarında mevcut ama hep bir yakınma halinde çözüm bulunamayan kimi zamanda çözüme cesareti olmayan bu bünyeden kaynaklı sanırım.

evet bilinçsiz, ne olduğu hakkında çok fikri olmadan, annemin yalvarmalarına kulak asmadan seçilen bir bölüm ve sonunda edinilen bir meslek ama ne kadar tatmin edici meçhul...işte bunun yarattığı tatminsizlik duygusundan kaynaklanan acaba hangisine elimi atsam duygusunun yarattığı maymun iştahlılık ve bu bünyeyi mutlu edecek şeyi arama çabasının halen 33'üne kadar sürmesi kendimi gerizekalı hissinden kıl payı uzaklaştırmayı becerebiliyor neyseki.

kendi kendime 33ümde soruyorum şu an bu bilinçle üniversite sınavının olduğu seneye götürseler ne yapardın? cevap 1 değil, şumu bumu şuda olabilir diye sıralanıyor. hala net değil. bu neden kaynaklanıyor ...

hadi onu geçtim 33 ümde hala bir tarzımın olmayışının sebebini sürekli değişen moda mı diye açıklayacağım ve bunun altındada yatan doyumsuzluğun sebebini moda zaten sıradan olmaz ki insanda durağan olmamalı diye konuyu başka yerlere mi çekmeli.

yok kardeşim bu aralar yukarıda bahsettiğim ve bunlara eklenebilecek bir sürü soru yüzünden kendimden haz etmediğim bir dönemde bunun sebebini BAHAR'a bağlama potansiyeli var ruhumda